🦖💔 ไดโนเศร้า : ถ้ามี “อีกครั้ง”…
บางครั้ง…
สิ่งที่เราคิดถึงที่สุด
ไม่ใช่คนคนหนึ่ง
แต่เป็น “ช่วงเวลา”
ที่เคยมีเขาอยู่ในนั้น
…
เราไม่ได้อยากย้อนเวลากลับไป
เพื่อแก้ไขทุกอย่าง
แค่อยากมีโอกาส…
ได้มองหน้าเขาอีกครั้ง
ได้เดินข้างกันอีกครั้ง
ได้หัวเราะกับเรื่องเดิม ๆ อีกครั้ง
หรือแม้แต่…
ได้บอกคำที่วันนั้นไม่กล้าพูด
อีกสักครั้ง
เมื่อเวลาผ่านไป
เราจะค้นพบว่า
ความเสียใจ
ไม่ใช่การเลิกรา
แต่คือการไม่มีโอกาส
ทำในสิ่งที่อยากทำอีกแล้ว
หลายคนหายไป
ทั้งที่ยังอยู่บนโลกใบเดิม
ไม่มีการทะเลาะ
ไม่มีคำว่าลาก่อน
แค่วันหนึ่ง…
บทสนทนาก็หยุดลง
ข้อความสุดท้าย
กลายเป็นข้อความสุดท้ายจริง ๆ
และไม่มีใครรู้เลย
ว่ามันจะเป็นแบบนั้น
ถ้าวันนั้น
เลือกกอดแทนการเงียบ
เลือกอธิบาย
แทนการปล่อยให้เข้าใจผิด
เลือกเดินเข้าไปหา
แทนการรอให้อีกฝ่ายเดินกลับมา
วันนี้…
เรื่องราวจะเปลี่ยนไปไหม
ไม่มีใครตอบได้
เพราะชีวิต
ไม่มีปุ่มย้อนกลับ
โตขึ้นถึงเข้าใจว่า
บางคน
ไม่ได้จากไปเพราะหมดรัก
แต่จากไป
เพราะเหนื่อยเกินกว่าจะพยายามอยู่คนเดียว
และบางคน
ก็ไม่ได้เลิกรอ
แค่เรียนรู้ที่จะคิดถึง
โดยไม่เรียกร้องอะไรอีก
หากวันนี้
คุณยังมีคนที่รักอยู่ข้าง ๆ
อย่ารอให้คิดถึง
ตอนที่ไม่มีเขาแล้ว
กอดเขาให้แน่น
พูดในสิ่งที่อยากพูด
ขอโทษเมื่อผิด
ขอบคุณเมื่อยังมีโอกาส
เพราะไม่มีใครรู้ว่า
คำว่า “ครั้งสุดท้าย”
จะมาถึงเมื่อไหร่
ส่วนคนที่กำลังคิดถึงใครบางคน…
ไดโนไม่ได้บอกให้ลืม
เพราะบางคน
ไม่ได้เกิดมาเพื่อให้ลืม
แต่เกิดมา
เพื่อสอนให้เรารู้ว่า
ครั้งหนึ่ง…
และแม้จะไม่มี “อีกครั้ง”
ความทรงจำดี ๆ
ก็ยังมีค่าเสมอ
🦖
บางที…
การรักใครสักคน
อาจไม่ได้หมายถึงการได้อยู่ด้วยกันตลอดไป
แค่รู้สึกขอบคุณ
ที่ครั้งหนึ่ง
เขาเคยเดินเข้ามา
และทำให้หัวใจของเรา
เต้นแรงกว่าที่เคย
สักวัน…
เราจะเลิกขอ “อีกครั้ง”
แล้วหันมายิ้มให้ “วันนี้” แทน. 🦖💔
ใส่ความเห็น