ไดอารี่คนคิดถึง คนอกหัก คนเหนื่อย และการฮีลใจ
บางความรู้สึกอาจไม่มีใครรับฟัง
บางเรื่องอาจพูดออกไปไม่ได้
บางคืนอาจมีเพียงความเงียบเป็นเพื่อน
“ไดอารี่ ไดโนเศร้า” เกิดขึ้นจากความเชื่อเล็ก ๆ ว่า ทุกความรู้สึกควรมีพื้นที่ของตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นความคิดถึง ความเสียใจ ความเหนื่อยล้า หรือแม้แต่ช่วงเวลาที่กำลังพยายามฮีลใจตัวเอง
บางคนเขียนไดอารี่เพื่อจดจำ
บางคนเขียนไดอารี่เพื่อระบาย
บางคนเขียนเพื่อบอกตัวเองว่า “วันนี้ฉันยังไหว”
ส่วนไดโนเศร้า เขียนไดอารี่เพื่อเก็บความรู้สึกที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต
เพราะเมื่อเวลาผ่านไป เราอาจลืมรายละเอียดของเหตุการณ์
แต่ไม่เคยลืมความรู้สึกที่เกิดขึ้นในวันนั้น
และนี่คือเรื่องราวบางส่วนจากไดอารี่ของคนธรรมดา
ที่เคยคิดถึง เคยอกหัก เคยเหนื่อย และเคยพยายามรักษาหัวใจตัวเองเหมือนกัน
ไดอารี่คนคิดถึง
วันที่ 1
วันนี้ฝนตก
ฝนไม่ได้ตกหนักมาก
แต่ก็ทำให้คิดถึงใครบางคนขึ้นมาอีกครั้ง
แปลกดีนะ
คนบางคนไม่ได้อยู่ในชีวิตเราแล้ว
ไม่ได้คุยกันแล้ว
ไม่ได้รู้ข่าวคราวกันแล้ว
แต่กลับยังอยู่ในความทรงจำเสมอ
บางครั้งแค่ได้ยินเพลงเก่าเพลงหนึ่ง
บางครั้งแค่ผ่านร้านกาแฟร้านเดิม
บางครั้งแค่เห็นข้อความบางประโยค
หัวใจก็ย้อนกลับไปอยู่ในช่วงเวลานั้นอีกครั้ง
วันที่ 18
วันนี้เห็นคนหน้าคล้ายเขา
ถึงจะรู้ว่าไม่ใช่
แต่ก็เผลอมองตาม
ไม่ใช่เพราะยังรักมากเหมือนเดิม
แต่เป็นเพราะบางความทรงจำ
ยังคงอยู่ตรงนั้น
เหมือนหนังสือเล่มเก่า
ที่เราไม่ได้เปิดอ่านแล้ว
แต่ก็ยังเก็บเอาไว้บนชั้น
วันที่ 45
เริ่มเข้าใจแล้วว่า
ความคิดถึงไม่ได้แปลว่ายังอยากกลับไป
บางครั้งเราแค่คิดถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุข
คิดถึงตัวเราในตอนนั้น
คิดถึงเสียงหัวเราะ
คิดถึงความรู้สึกปลอดภัย
และคิดถึงวันที่หัวใจยังไม่ต้องเรียนรู้คำว่าจากลา
วันนี้ยังคิดถึงอยู่
แต่ไม่เจ็บเหมือนเดิมแล้ว
ไดอารี่คนอกหัก
วันที่ 1
วันนี้เราเลิกกัน
ไม่มีเสียงตะโกน
ไม่มีการทะเลาะรุนแรง
มีเพียงคำพูดสั้น ๆ
“เราคงไปต่อด้วยกันไม่ได้แล้ว”
ประโยคเดียว
แต่ทำให้โลกทั้งใบเงียบลง
วันที่ 7
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
ร้านเดิม
โต๊ะเดิม
เพลงเดิม
แต่คนเดิมหายไป
ไม่เคยคิดเลยว่า
การไม่มีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ
จะทำให้ความเงียบดังขนาดนี้
วันที่ 20
พยายามลบรูป
พยายามลบแชท
พยายามลบทุกอย่าง
แต่กลับลบความรู้สึกไม่ได้
บางทีการลืมใครสักคน
อาจไม่ใช่เรื่องของเวลา
แต่อาจเป็นเรื่องของการยอมรับ
วันที่ 40
วันนี้หัวเราะได้อีกครั้ง
ไม่ใช่เพราะหายดีแล้ว
แต่เพราะเริ่มเข้าใจแล้วว่า
ความรักที่จบลง
ไม่ได้แปลว่าความรักครั้งนั้นไม่มีค่า
อย่างน้อยมันก็เคยทำให้เรามีความสุข
อย่างน้อยมันก็เคยสอนให้เรารักใครสักคนอย่างจริงใจ
วันที่ 90
ยังนึกถึงอยู่บ้าง
แต่ไม่ได้ร้องไห้แล้ว
เริ่มกลับมาดูแลตัวเอง
กลับมาออกไปเจอผู้คน
กลับมามีความฝันใหม่ ๆ
แล้วก็พบว่า
หัวใจที่เคยแตกสลาย
สามารถซ่อมแซมตัวเองได้เหมือนกัน
ไดอารี่คนเหนื่อย
วันที่ 3
เหนื่อย
แต่ไม่รู้จะอธิบายยังไง
ไม่ได้มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น
แค่รู้สึกว่า
ทุกอย่างหนักไปหมด
งานก็เยอะ
ปัญหาก็เยอะ
ความคาดหวังก็เยอะ
จนบางครั้งอยากหายไปสักวัน
วันที่ 15
วันนี้มีคนถามว่า
“เป็นยังไงบ้าง”
เราเผลอตอบไปว่า
“สบายดี”
ทั้งที่จริง ๆ ไม่ได้สบายดีเลย
บางทีคนเราอาจชินกับการเก็บความรู้สึก
จนลืมไปว่า
ตัวเองก็มีสิทธิ์เหนื่อย
วันที่ 28
นั่งมองท้องฟ้าตอนเย็น
แล้วรู้สึกว่า
เราใช้เวลาทั้งวันวิ่งตามอะไรหลายอย่าง
จนลืมถามตัวเองว่า
“ตอนนี้ยังไหวอยู่ไหม”
วันที่ 46
วันนี้ให้รางวัลตัวเองด้วยชานมแก้วหนึ่ง
ฟังดูเป็นเรื่องเล็ก
แต่กลับทำให้ยิ้มได้
บางครั้งความสุข
อาจไม่ได้มาจากความสำเร็จครั้งใหญ่
แต่มาจากการได้พัก
ได้หายใจ
ได้อยู่กับตัวเองบ้าง
วันที่ 70
เริ่มเข้าใจแล้วว่า
เราไม่จำเป็นต้องเก่งทุกเรื่อง
ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบทุกอย่าง
ไม่จำเป็นต้องทำให้ทุกคนพอใจ
บางครั้งการดูแลหัวใจตัวเอง
ก็เป็นหน้าที่สำคัญเหมือนกัน
ไดอารี่ฮีลใจ
วันที่ 1
ตัดสินใจเริ่มต้นใหม่
ไม่ใช่เพราะลืมทุกอย่างได้แล้ว
แต่เพราะไม่อยากติดอยู่กับความเจ็บปวดเดิม ๆ อีกต่อไป
วันที่ 10
ลองเดินเล่นคนเดียว
ลองนั่งร้านกาแฟคนเดียว
ลองใช้เวลากับตัวเอง
แล้วพบว่า
เราไม่ได้โดดเดี่ยวอย่างที่คิด
วันที่ 22
เริ่มกลับมาทำสิ่งที่ชอบ
กลับมาฟังเพลง
กลับมาอ่านหนังสือ
กลับมาหัวเราะกับเรื่องตลกเล็ก ๆ
ความสุขไม่ได้กลับมาทันที
แต่มันค่อย ๆ กลับมา
ทีละนิด
วันที่ 35
วันนี้ยังมีบางช่วงที่คิดถึง
ยังมีบางช่วงที่เศร้า
แต่ไม่เป็นไร
เพราะการฮีลใจไม่ได้แปลว่า
เราจะไม่มีวันเสียใจอีก
การฮีลใจคือการเรียนรู้ที่จะอยู่กับความรู้สึกเหล่านั้น
โดยไม่ปล่อยให้มันทำร้ายเรา
วันที่ 60
เริ่มชอบตัวเองมากขึ้น
เริ่มให้อภัยตัวเองมากขึ้น
เริ่มเข้าใจว่าความผิดพลาดเป็นเรื่องปกติ
และชีวิตไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ
วันที่ 100
วันนี้ยิ้มให้ตัวเองในกระจก
แล้วพูดเบา ๆ ว่า
“เก่งมากแล้วนะ”
อาจเป็นประโยคธรรมดา
แต่สำหรับคนที่ผ่านเรื่องราวมามากมาย
มันมีความหมายมากจริง ๆ
บทส่งท้ายจากไดโนเศร้า
หากคุณกำลังอ่านไดอารี่นี้อยู่
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในบทไหนของชีวิต
กำลังคิดถึงใคร
กำลังอกหัก
กำลังเหนื่อย
หรือกำลังพยายามฮีลใจตัวเอง
อยากให้รู้ว่า
คุณไม่ได้เดินอยู่คนเดียว
บนโลกใบนี้มีคนอีกมากมาย
ที่กำลังรู้สึกคล้ายกัน
ทุกคนต่างมีบาดแผล
ทุกคนต่างมีเรื่องราว
และทุกคนต่างกำลังพยายามเติบโต
บางวันเราอาจร้องไห้
บางวันเราอาจยิ้ม
บางวันเราอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังรู้สึกอะไร
แต่ไม่เป็นไร
เพราะทุกความรู้สึกล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการมีชีวิต
และไม่ว่าคุณจะผ่านอะไรมาก็ตาม
อย่าลืมใจดีกับตัวเองบ้าง
เหมือนที่คุณใจดีกับคนอื่นเสมอ
จากไดโนเศร้า
ผู้เชื่อว่า…
บางความเศร้าไม่ได้มีไว้เพื่อลืม
แต่มีไว้เพื่อเติบโต