ทำยังไงให้หายคิดถึง: เมื่อหัวใจยังวนอยู่กับใครบางคน
ทำไมเราถึงคิดถึงใครบางคนอยู่เสมอ
“คิดถึง”
เป็นคำสั้น ๆ ที่มีพลังมากกว่าที่หลายคนคิด
บางครั้งแค่เห็นสถานที่เดิม เพลงเดิม หรือแม้แต่แก้วกาแฟใบเดิม ก็ทำให้ความทรงจำเกี่ยวกับใครบางคนย้อนกลับมาได้อย่างง่ายดาย
หลายคนพยายามหาวิธีลืมคนที่เคยรัก พยายามหายจากความคิดถึงให้เร็วที่สุด แต่กลับพบว่าต่อให้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ความรู้สึกนั้นก็ยังอยู่
ความจริงแล้ว การคิดถึงใครสักคนไม่ใช่เรื่องผิด และไม่ได้หมายความว่าคุณอ่อนแอ
มันเป็นเพียงหลักฐานว่า คนคนนั้นเคยมีความหมายกับชีวิตของคุณ
คำถามสำคัญจึงไม่ใช่
“ทำยังไงให้เลิกคิดถึง”
แต่คือ
“ทำยังไงให้ใช้ชีวิตต่อไปได้ แม้จะยังคิดถึงอยู่”
ความคิดถึงไม่ใช่ศัตรู
หลายคนพยายามต่อสู้กับความคิดถึง
พยายามห้ามตัวเองไม่ให้คิด
พยายามลบรูป
ลบแชท
ลบทุกอย่าง
แต่ยิ่งพยายามลืมมากเท่าไร กลับยิ่งจำได้ชัดขึ้น
เพราะสมองของมนุษย์ไม่ได้ทำงานแบบนั้น
ลองนึกภาพว่ามีคนบอกคุณว่า
“อย่าคิดถึงช้างสีชมพู”
สิ่งแรกที่เกิดขึ้นคือคุณจะนึกถึงช้างสีชมพูทันที
ความคิดถึงก็เหมือนกัน
ยิ่งพยายามกดทับ มันยิ่งโผล่ขึ้นมา
ดังนั้น แทนที่จะต่อสู้กับมัน ลองยอมรับมันก่อน
ยอมรับว่าวันนี้คุณยังคิดถึงอยู่
และนั่นไม่เป็นไร
อนุญาตให้ตัวเองเสียใจ
หลายคนรีบเข้มแข็งเกินไป
รีบทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร
รีบโพสต์ว่ามีความสุข
รีบใช้ชีวิตเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
แต่ลึก ๆ แล้วกลับร้องไห้คนเดียวตอนกลางคืน
ความเสียใจเป็นกระบวนการธรรมชาติ
หัวใจต้องใช้เวลาในการจัดการกับการสูญเสีย
ไม่ว่าจะเป็นการเลิกกัน
การจากลา
หรือแม้แต่ความสัมพันธ์ที่ไม่เคยได้เริ่มต้น
คุณไม่จำเป็นต้องรีบหาย
คุณไม่จำเป็นต้องรีบเข้มแข็ง
บางวันก็แค่ร้องไห้ให้พอ
แล้วค่อยเริ่มใหม่ในวันพรุ่งนี้
หยุดติดตามชีวิตเขาชั่วคราว
หนึ่งในเหตุผลที่ทำให้คนจำนวนมากมูฟออนไม่ได้
คือการยังคงติดตามชีวิตของอีกฝ่ายอยู่ตลอดเวลา
เข้าไปดูสตอรี่
ดูโพสต์
ดูว่าเขาออนไลน์หรือไม่
ดูว่าเขากดไลก์ใคร
ดูว่าเขามีคนใหม่หรือยัง
ทุกครั้งที่ทำแบบนั้น
แผลเก่าจะถูกเปิดซ้ำ
และหัวใจจะกลับไปเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง
บางครั้งการบล็อก
การซ่อน
หรือการเลิกติดตาม
ไม่ใช่การเกลียดกัน
แต่มันคือการดูแลหัวใจตัวเอง
เลิกถามคำถามที่ไม่มีคำตอบ
หลายคนติดอยู่กับคำถามเดิม ๆ
- เขาเคยรักเราจริงไหม
- ทำไมเขาถึงเปลี่ยนไป
- เราผิดตรงไหน
- ถ้าเราดีกว่านี้จะเป็นยังไง
- ทำไมเขาเลือกคนอื่น
บางคำถามไม่มีคำตอบ
และบางคำตอบก็ไม่ได้ช่วยให้เราหายเจ็บ
ยิ่งคิดมากเท่าไร
เรายิ่งวนอยู่กับอดีตมากขึ้น
ในบางครั้ง
การยอมรับว่า
“มันจบแล้ว”
อาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุด
กลับมาใส่ใจตัวเอง
ตอนที่เรารักใครมาก ๆ
บางครั้งเราลืมดูแลตัวเอง
ลืมความฝัน
ลืมเป้าหมาย
ลืมสิ่งที่ตัวเองชอบ
หลังจากความสัมพันธ์จบลง
นี่อาจเป็นโอกาสที่ดีในการกลับมารู้จักตัวเองอีกครั้ง
ลองถามตัวเองว่า
- มีอะไรที่อยากทำมานานแล้ว
- มีสถานที่ไหนที่อยากไป
- มีหนังสือเล่มไหนที่อยากอ่าน
- มีทักษะอะไรที่อยากเรียนรู้
เมื่อชีวิตเริ่มมีเป้าหมายใหม่
ความคิดถึงจะค่อย ๆ ลดบทบาทลงเอง
ออกไปเจอโลกภายนอก
เมื่อหัวใจเจ็บ
หลายคนเลือกเก็บตัว
ไม่อยากเจอใคร
ไม่อยากพูดคุย
ไม่อยากออกจากห้อง
แต่ยิ่งอยู่คนเดียวกับความคิดมากเกินไป
ความคิดถึงก็ยิ่งดังขึ้น
ลองออกไปเดินเล่น
ไปคาเฟ่
ไปออกกำลังกาย
ไปเที่ยวใกล้บ้าน
หรือพบปะเพื่อนฝูง
โลกภายนอกอาจไม่ได้รักษาหัวใจคุณทันที
แต่จะช่วยให้คุณเห็นว่า
ชีวิตยังมีเรื่องราวอีกมากรออยู่
เขียนสิ่งที่อยู่ในใจออกมา
บางครั้งสิ่งที่เราต้องการ
ไม่ใช่คำตอบ
แต่เป็นพื้นที่ระบายความรู้สึก
ลองเขียนทุกอย่างลงบนกระดาษ
เขียนถึงเขา
เขียนถึงตัวเอง
เขียนถึงความเสียใจ
เขียนถึงสิ่งที่อยากบอกแต่ไม่มีโอกาสได้พูด
คุณไม่จำเป็นต้องส่งให้ใครอ่าน
เพียงแค่เขียนออกมา
หัวใจก็จะเบาขึ้นมาก
อย่าเปรียบเทียบตัวเองกับคนใหม่ของเขา
นี่เป็นกับดักที่เจ็บปวดที่สุด
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีคนใหม่
หลายคนเริ่มเปรียบเทียบตัวเองทันที
- เขาสวยกว่าเรา
- เขาหล่อกว่าเรา
- เขารวยกว่าเรา
- เขาเก่งกว่าเรา
แต่ความจริงคือ
การที่ใครคนหนึ่งเลือกอีกคน
ไม่ได้แปลว่าอีกคนมีค่ามากกว่า
ความสัมพันธ์ไม่ได้วัดกันด้วยคะแนน
คุณไม่จำเป็นต้องชนะใคร
และไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไร
คุณมีคุณค่าในแบบของคุณเอง
ให้เวลากับตัวเอง
หลายคนถามว่า
“ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะหายคิดถึง”
คำตอบคือ
ไม่มีใครรู้
บางคนใช้เวลาไม่กี่สัปดาห์
บางคนใช้เวลาหลายเดือน
บางคนใช้เวลาหลายปี
หัวใจของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใคร
อย่ากดดันตัวเองว่าต้องหายภายในกี่วัน
การเยียวยาไม่ใช่การแข่งขัน
สร้างความทรงจำใหม่
เหตุผลที่เราคิดถึงอดีต
เพราะมันเต็มไปด้วยความทรงจำ
ดังนั้นวิธีหนึ่งที่ช่วยได้คือ
การสร้างความทรงจำใหม่ให้มากขึ้น
ลองเดินทาง
ลองเรียนสิ่งใหม่
ลองทำกิจกรรมใหม่
ลองพบเจอผู้คนใหม่
เมื่อเวลาผ่านไป
สมองจะมีเรื่องราวใหม่ ๆ เข้ามาแทนที่
และพื้นที่ของความคิดถึงจะค่อย ๆ เล็กลง
เข้าใจว่าความรักไม่ได้สูญเปล่า
แม้ความสัมพันธ์จะจบลง
แต่นั่นไม่ได้แปลว่ามันไร้ค่า
ทุกความรักสอนอะไรบางอย่าง
บางคนสอนให้เรารู้จักความสุข
บางคนสอนให้เรารู้จักความอดทน
บางคนสอนให้เรารู้จักการปล่อยวาง
และบางคนสอนให้เรากลับมารักตัวเอง
สิ่งเหล่านี้จะติดตัวเราไปตลอดชีวิต
วันหนึ่งคุณจะคิดถึงเขาโดยไม่เจ็บอีกต่อไป
มีวันหนึ่ง
คุณจะเดินผ่านร้านเดิม
ฟังเพลงเดิม
เห็นรูปเดิม
แล้วรู้สึกเพียงว่า
“เคยมีช่วงเวลาหนึ่งในชีวิต”
โดยไม่ได้ร้องไห้
ไม่ได้เจ็บปวด
ไม่ได้อยากย้อนกลับไป
คุณอาจยังคิดถึงอยู่
แต่จะเป็นความคิดถึงที่อ่อนโยน
เหมือนมองรูปถ่ายเก่า ๆ
ที่เต็มไปด้วยความทรงจำ
แต่ไม่ได้ทำให้หัวใจแตกสลายอีกแล้ว
สุดท้ายแล้ว การหายคิดถึงไม่ได้หมายถึงการลืม
หลายคนเข้าใจผิดว่า
การมูฟออนคือการลืมทุกอย่าง
แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่
การมูฟออนคือการยอมรับว่า
เขาเคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
และตอนนี้ชีวิตกำลังเดินต่อ
คุณสามารถคิดถึงใครบางคนได้
โดยไม่ต้องกลับไปหาเขา
คุณสามารถรักใครบางคนได้
โดยไม่ต้องครอบครองเขา
และคุณสามารถเก็บความทรงจำดี ๆ เอาไว้
โดยไม่ต้องติดอยู่กับอดีต
หากวันนี้คุณยังคิดถึงใครบางคนอยู่
อย่าโกรธตัวเอง
อย่ากดดันตัวเอง
อย่าตำหนิตัวเอง
เพราะการคิดถึง คือสิ่งที่เกิดขึ้นได้กับคนที่เคยรักอย่างจริงใจ
และเชื่อเถอะว่า
แม้วันนี้หัวใจจะยังเจ็บ
แต่วันหนึ่ง
คุณจะยิ้มได้อีกครั้ง
โดยไม่ต้องฝืนเลยสักนิด
ใส่ความเห็น