คู่มือฮีลใจตัวเองฉบับสมบูรณ์
เมื่อชีวิตไม่เป็นอย่างที่หวัง เราจะดูแลหัวใจตัวเองอย่างไร
บางครั้งชีวิตก็ไม่ได้ใจดีกับเรานัก
บางคนกำลังอกหัก
บางคนสูญเสียคนสำคัญ
บางคนเหนื่อยกับงาน
บางคนถูกปฏิเสธ
บางคนกำลังต่อสู้กับความเหงา
และบางคนก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเศร้าเรื่องอะไร
สิ่งที่น่าแปลกคือ คนเรามักรู้วิธีดูแลคนอื่น แต่กลับไม่รู้วิธีดูแลหัวใจตัวเอง
เราปลอบเพื่อนได้
เราให้กำลังใจคนรักได้
แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง กลับไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหน
บทความนี้จึงเป็น “คู่มือฮีลใจตัวเองฉบับสมบูรณ์” สำหรับวันที่หัวใจอ่อนล้า วันที่ทุกอย่างดูหนักเกินไป และวันที่คุณแค่อยากกลับมารู้สึกดีอีกครั้ง
ทำความเข้าใจก่อนว่า “การฮีลใจ” ไม่ใช่การลืม
หลายคนเข้าใจผิดว่าการฮีลใจคือการลืมอดีต
จริง ๆ แล้วไม่ใช่เลย
การฮีลใจคือการเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความทรงจำเหล่านั้นโดยไม่เจ็บปวดเหมือนเดิม
คุณไม่จำเป็นต้องลืมคนที่เคยรัก
ไม่จำเป็นต้องลืมเหตุการณ์ที่ทำให้เสียใจ
ไม่จำเป็นต้องแกล้งเข้มแข็ง
แต่คุณสามารถเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันได้
เหมือนแผลเป็นที่ยังอยู่บนร่างกาย
มันไม่ได้หายไป
แต่มันไม่เจ็บเหมือนวันแรกแล้ว
ยอมรับความรู้สึกของตัวเองให้ได้ก่อน
ขั้นตอนแรกของการฮีลใจคือการยอมรับ
ยอมรับว่าตัวเองกำลังเสียใจ
หลายคนพยายามหนีความรู้สึก
- ทำงานหนักจนไม่มีเวลาคิด
- เล่นมือถือทั้งวัน
- ดูซีรีส์ทั้งคืน
- ดื่มหนัก
- ฝืนยิ้ม
แต่สุดท้ายความรู้สึกก็ยังอยู่
ยิ่งหนี มันยิ่งตาม
ลองบอกตัวเองว่า
“วันนี้ฉันเสียใจนะ”
“วันนี้ฉันเหนื่อยมาก”
“วันนี้ฉันคิดถึงเขา”
ไม่ต้องแก้ไข
ไม่ต้องตัดสิน
แค่ยอมรับ
เพราะความรู้สึกที่ได้รับการยอมรับ จะค่อย ๆ สงบลงเอง
หยุดโทษตัวเอง
หลายครั้งเราไม่ได้เจ็บจากเหตุการณ์
แต่เจ็บจากการโทษตัวเอง
- ถ้าวันนั้นฉันพูดดีกว่านี้
- ถ้าวันนั้นฉันไม่ทำแบบนั้น
- ถ้าฉันเก่งกว่านี้
- ถ้าฉันดีพอ
คำว่า “ถ้า” คือกับดักของคนเสียใจ
เพราะเราไม่มีทางย้อนเวลากลับไปได้
อดีตคือสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว
และในวันนั้น คุณได้ตัดสินใจดีที่สุดเท่าที่ตัวเองมีข้อมูลและสภาพจิตใจในตอนนั้น
อย่าลงโทษตัวเองตลอดชีวิตเพราะความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว
ร้องไห้ได้ ไม่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลา
น้ำตาไม่ใช่ความอ่อนแอ
น้ำตาคือกลไกธรรมชาติของมนุษย์
บางครั้งการร้องไห้คือการระบายความเจ็บปวดที่คำพูดอธิบายไม่ได้
ถ้าอยากร้อง ก็ร้อง
ไม่ต้องรีบหยุด
ไม่ต้องรู้สึกผิด
เพราะหัวใจที่แตกสลายต้องการพื้นที่ในการเยียวยา
ตัดสิ่งที่ทำให้แผลเปิดซ้ำ
หลายคนพยายามมูฟออน
แต่ยังแอบเข้าไปดูทุกวัน
- ดูสตอรี่แฟนเก่า
- ดูรูปเก่า
- อ่านแชตเก่า
- เช็กว่าเขาออนไลน์ไหม
มันเหมือนพยายามรักษาแผล แต่คอยแกะสะเก็ดออกทุกวัน
แผลจึงไม่หายสักที
บางครั้งการฮีลใจไม่ใช่การเพิ่มอะไรเข้าไป
แต่เป็นการเอาสิ่งที่ทำร้ายใจออกมา
เขียนไดอารี่ความรู้สึก
การเขียนคือการจัดระเบียบความคิด
เมื่อความรู้สึกวุ่นวายอยู่ในหัว
ลองเขียนออกมา
ไม่ต้องสวย
ไม่ต้องถูกหลักภาษา
เขียนทุกอย่าง
- วันนี้รู้สึกอะไร
- กังวลอะไร
- เสียใจเรื่องไหน
- อยากบอกอะไรกับตัวเอง
คุณจะพบว่าเมื่อเขียนออกมาแล้ว
หัวใจเบาลงกว่าที่คิด
ดูแลร่างกายก่อนดูแลจิตใจ
จิตใจกับร่างกายเชื่อมโยงกันเสมอ
ถ้าคุณนอนน้อย
กินไม่ดี
ไม่ออกกำลังกาย
ความเศร้าจะรุนแรงขึ้น
เริ่มจากเรื่องง่าย ๆ
- นอนให้พอ
- ดื่มน้ำมากขึ้น
- เดินเล่นวันละ 20 นาที
- กินอาหารให้ครบมื้อ
อย่าดูถูกพลังของเรื่องเล็ก ๆ เหล่านี้
เพราะบางครั้งมันช่วยได้มากกว่าที่คิด
หยุดเปรียบเทียบชีวิตตัวเองกับคนอื่น
โลกออนไลน์ทำให้เราเห็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของคนอื่น
แต่เราเปรียบเทียบกับช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของตัวเอง
มันจึงไม่ยุติธรรมตั้งแต่แรก
คนที่ยิ้มในรูปอาจร้องไห้เมื่อคืน
คนที่ดูประสบความสำเร็จอาจกำลังเครียด
คนที่ดูมีความสุขอาจกำลังต่อสู้กับปัญหาของตัวเอง
อย่าวัดคุณค่าของตัวเองด้วยชีวิตคนอื่น
ให้อภัยตัวเอง
การให้อภัยไม่ได้หมายความว่าเราทำถูก
แต่หมายความว่าเราจะไม่จองจำตัวเองกับอดีตอีกต่อไป
ลองพูดกับตัวเองว่า
“ฉันผิดพลาดได้”
“ฉันเป็นมนุษย์”
“ฉันกำลังเรียนรู้”
ประโยคเหล่านี้อาจดูธรรมดา
แต่มีพลังมากกว่าที่คิด
ใช้เวลากับคนที่รักเรา
ในวันที่ใจพัง
อย่าอยู่คนเดียวตลอดเวลา
ลองโทรหาเพื่อน
กลับบ้านไปหาครอบครัว
คุยกับคนที่ไว้ใจ
บางครั้งเราไม่ได้ต้องการคำตอบ
แค่ต้องการใครสักคนที่รับฟัง
สร้างกิจวัตรใหม่ให้ชีวิต
หลังการสูญเสียหรืออกหัก
อย่าปล่อยให้พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยความคิดลบ
ลองสร้างกิจวัตรใหม่
- อ่านหนังสือ
- ปลูกต้นไม้
- วาดรูป
- ถ่ายภาพ
- ออกกำลังกาย
- เรียนทักษะใหม่
ชีวิตใหม่จะค่อย ๆ เติบโตจากกิจวัตรเล็ก ๆ เหล่านี้
ฝึกอยู่กับปัจจุบัน
ความเศร้ามักอยู่ในอดีต
ความกังวลมักอยู่ในอนาคต
แต่ความสงบอยู่ในปัจจุบัน
ลองถามตัวเองตอนนี้ว่า
- ได้ยินเสียงอะไร
- เห็นอะไร
- ได้กลิ่นอะไร
- ร่างกายรู้สึกอย่างไร
การดึงตัวเองกลับมาอยู่กับปัจจุบัน ช่วยลดความฟุ้งซ่านได้มาก
อย่ากำหนดเวลาว่าต้องหายเมื่อไร
ไม่มีใครมูฟออนได้ตามกำหนด
ไม่มีสูตรสำเร็จว่า
- 7 วันต้องหาย
- 30 วันต้องลืม
- 3 เดือนต้องดีขึ้น
แต่ละคนใช้เวลาไม่เท่ากัน
คุณไม่จำเป็นต้องรีบหาย
คุณแค่ต้องค่อย ๆ ดีขึ้น
เรียนรู้บทเรียนจากความเจ็บปวด
ทุกความเจ็บปวดมีบางอย่างซ่อนอยู่
บางครั้งมันสอนให้เรารักตัวเองมากขึ้น
บางครั้งมันสอนให้เราเข้มแข็งขึ้น
บางครั้งมันสอนให้เราเห็นคุณค่าของคนที่อยู่ข้าง ๆ
ความเจ็บปวดไม่ใช่ศัตรูเสมอไป
บางครั้งมันคือครูที่เข้มงวดที่สุด
เมื่อไหร่ควรขอความช่วยเหลือ
หากคุณรู้สึกว่า
- เศร้านานหลายเดือน
- ไม่มีแรงใช้ชีวิต
- นอนไม่หลับต่อเนื่อง
- ไม่อยากพบใคร
- ความทุกข์รบกวนชีวิตประจำวันมาก
การพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญเป็นเรื่องปกติ
เหมือนการไปหาหมอเมื่อร่างกายป่วย
จิตใจก็ต้องการการดูแลเช่นกัน
ประโยคฮีลใจที่อยากฝากถึงคุณ
คุณไม่จำเป็นต้องเก่งตลอดเวลา
คุณไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งทุกวัน
คุณไม่จำเป็นต้องรีบหาย
คุณไม่จำเป็นต้องเป็นคนเดิม
และคุณไม่จำเป็นต้องแบกทุกอย่างคนเดียว
วันนี้อาจเป็นวันที่ยาก
พรุ่งนี้อาจยังยากอยู่
แต่เชื่อเถอะ
วันที่ดีกว่าจะมาถึง
เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
บทส่งท้าย
หากคุณกำลังอ่านมาถึงตรงนี้
บางทีคุณอาจกำลังเหนื่อยมาก
บางทีคุณอาจกำลังคิดถึงใครสักคน
บางทีคุณอาจกำลังพยายามประคองหัวใจตัวเองอยู่เงียบ ๆ
ขอให้รู้ไว้ว่า
คุณไม่ได้เดินอยู่ลำพัง
บนโลกใบนี้มีผู้คนมากมายที่เคยเจ็บปวดแบบเดียวกัน
และพวกเขาผ่านมันมาได้
คุณเองก็จะผ่านมันไปได้เช่นกัน
ค่อย ๆ เดิน
ค่อย ๆ รักษา
ค่อย ๆ รักตัวเอง
ไม่ต้องรีบ
เพราะการฮีลใจไม่ใช่การแข่งขัน
แต่เป็นการเดินทางกลับมาหาตัวเองอีกครั้ง
และคุณคู่ควรกับความสุขเสมอ
ใส่ความเห็น